Pani Magdo, dobrze, że się obudziłyśmy, bo to nie było wcale takie oczywiste, prawda? Tymi słowami na dzień dobry powitała mnie pani Halina, moja 75letnia szpitalna współlokatorka. Pomyślałam wtedy, no to grubo, nieźle się zaczyna. Zaśmiałam się nerwowo, trochę cynicznie, ale prawda jest taka, że te słowa mną wstrząsnęły, zmroziły mnie, a potem przebudziły. Nagle coś, co zwykle bierzemy za absolutny pewnik. Taka prosta czynność, to, że się obudzimy dosłownie i w przenośni przestało nim być. Na co dzień z łó ...